ما رايك دل ازخوبان جدانيست ولي صد حيف خوبان راوفا نيست

به دوستان دل سپردن سهل است ز دوستان دل بريدن كار ما نيست



تا كه بوديم،نبوديم كسي كشت ما را غم بي هم نفسي


تا كه خفتيم ،همه بيدار شدند تا كه مرديم همه يار شدند

قدرآن شيشه بدانيد كه هست نه در آن موقع كه افتاد شكست

ولی این خیلی بده چرا باید همش از اشعاری که بوی غم وتنهائی ودرد میده خوشمون بیاد

من که نمیدونم ؟ شما بگید چرا باید اینجوری باشه ادبیات وعلائق مردم از اشعار حافظ ومولانا سوق پیدا میکنه به شعرای غمناک وسوز آور