هر بار باهات حرف زدم تو نشنیدی

                                            آخه من بتو دل بدهم با چه امیدی

*******************************************************

آی مردم دنیا دل من پر ز درده                 هر جا مینگرم جنگه و نبرده

*******************************************************

درویش مکن ناله ز شمشیر احبا
                         کاین طایفه از کشته ستانند غرامت 
                                                  در خرقه زن آتش که خم ابروی ساقی
                                                                           بر می شکند گوشه محراب امامت

فریاد که از شش جهتم راه ببستند 
                       آن خال و خط و زلف و رخ و عارض و قامت 
                                                 امروز که در دست توام رحمتی کن 
                                                                   فردا که شدم خاک چه سود اشک ندامت  

**************************************************************

من از بازوی خود دارم بسی شکر
                                    که زور مردم آزاری ندارم
                                                     زدست کوته خود  زیر  بارم
                                                                            که از بالا بلندان شرمسارم

**************************************************************

میان مهربانان کی توان گفت 
                                            که یار ما چنین گفت و چنان گفت   

**************************************************************

خیلی سخته در میان جمع بودن 
                             ولی در گوشه ای آرام نشستن 
                                                     برای دیگران چون کوه بودن 
                                                                             ولی در چشم خود آرام شکستن

**************************************************************