عيدشما مبارك باد

 

 

 

 

عيد همه مبارک

سلام پیشاپیش عید را به همه دوستان وبازدید کنندگان محترم وبلاگ تبریک عرض میکنم

امیدوارم سالی خوب داشته باشید

واما.....

یادم میاد مادر بزرگ نزدیک عید که میشد شروع میکرد به خونه تکونی عشق من توی تموم قسمتای خونه مادر بزرگ صندوقخونش بود چون صندوقخونه پربود از اشیائی که هرکدوم دنیائی از خاطره وتاریخ رو بدنبال میکشیدند البته بعضیاشم عتیقه بودند مثل ساعت جیبی پدر بزرگ - قفلهای در حجره پدر بزرگ-اسناد تجارتخونه پدربزرگ- کوپنهای ارزاق زمان حمله روسها به ایران (جنگ جهانی اول یا دوم) وخیلی چیزای دیگه که هنوز هم بعضیاشو دارم و میخوام به یک موزه هدیه کنم تا همه بتونن ببینن (و اهل دل کلی حال کنن) مادر بزرگ با همه کهولت و بیماری که این اواخر داشت ولی نمیتونست یکجا بشینه وکاری نکنه میگفت آدم بیکار مرده است (قابل توجه بعضی جوونا!!!!) یادش بخیر روزائی که کار ش زیاد بود ووقتی برای غذا درست کردن نداشت از صبح آبگوشتشو میذاشت تو هرکاره (هرکاره اسم محلی ظرفی سنگیست که اکنون در مشهد بنام دیزی سنگی بعنوان یکی از صنایع دستی مشهد عرضه میشود)تا ظهر موقع نهار عجب آبگوشتی میشد مزه اش هنوز از یادم نرفته

بعد از خونه تکونی نوبت تقسیم غنایم بود منظور از غنایم همون چیزائی بود که موقع خونه تکونی به ما چشمک میزدند وما هم اونارو میذاشتیم یک گوشه وآخر سر از مادر بزرگ میگرفتیمشون

همیشه من چیزای قدیمی رو جدا میکردم ( پسردائیم میرفت سراغ خوراکیها . اینقدر شکمو بود که نگو همیشه هم آخر کارش با آمپول ودکتر وبیمارستان تموم میشد)

آی یادش بخیر چه روزائی بود ولی افسوس که دیگه برای من تکرار نمیشه ولی امیدوارم برای بچه هامون تکرار بشه تا سنت وتاریخچه واصالتمون از یاد نره

واما ادامه خاطراتم از مادر بزرگ

يادم مياد مادر بزرگم برادري داشت كه من بهش ميگفتم دائي جان هادي (هادي پسر دومش بود)

دائي جان هادي آدم متمولي بود جزو بزرگترين ملاكان  خراسان

چند آبادي وصدها هكتار زمين مرغوب كشاورزي وچندين حلقه چاه عميق تنها قسمتي از دارائيهايش بود

هرچند در ميان قوم من اكثرا آدمهاي پولدار وبقول امروزيها مايه دارند ولي آنچيزي كه باعث تمايز دائي جان از بقيه شده بود اخلاق ورفتارش بود

اما باهمه اين ثروت دائي جان مرد بسيار افتاده وخاكي اي بود در تمام مدتي كه من ميشناختمش به ياد ندارم كه كسي را ازخود رنجانده باشد با بچه هاي كوچك (چه فاميل چه بيگانه) آنقدر صميمانه برخورد ميكرد كه همه بچه ها عاشقش بودند واز همه مهمتر مرد خيري بود كه به مستمندان كمكهاي مالي فراواني ميكرد مهمتر آن بود كه پنهاني وبا حفظ آبروي طرف اينكار رو انجام ميداد

خدا رحمتش كنه وقتي مرد كلي گريه گردم و هنوز هم سوگوار رفتنش هستم

مادر بزرگ زودتر از دائي جان فوت كرد اونوقت هم كلي گريه كردم ولي اون مادر بزرگم بود براي همه جاي تعجب بود كه چرا من براي فوت دائي جان اينقدر ناراحتم ولي واقعيت اين بود كه من براي خودم ناراحت بودم كه دوستي بزرگوار رو از دست داده بودم انساني به تمام معنا  نميدونم حالاه م از اينجور آدما پيدا ميشن يانه

آدمائي كه دست نوازش به سر بچه يتيما بكشن واميدوارشون كنن وخيلي كاراي خوب كه مجالي براي گفتنش نيست

يادم باشه يكبار يكي از خاطرات دائي جان رو براتون بزارم من كه خيلي درس گرفتم

 

 

 

 

 

باسلام
به مناسبت فرارسيدن سال يكهزاروسيصدوهشتادوشش خورشيدي فيلترشكنهاي مخصوص دوستان را تقديم ميكند

http://talkradware.com/discus/pr0xy/index.php
http://www.proxyenergy.com/
http://school-surf.info/
http://privatesurf.info/
http://unlockmyspace.info/
http://surf-myspace.info/
http://nvroulette.tripod.com/

نظر بدهيد تا دوباره هم بذارم

سلام خدمت دوستان نادیده ام

پای صحبت مادر بزرگم مینشستم واون از قدیما صحبت میکرد و من با جون ودل گوش میدادم و دنبال چیزی لابلای خاطرات مادر بزرگم میگشتم شاید دنبال گمشده ای که نبودنشو خیلی وقت بود احساس میکردم  عشق - محبت - صفا وصمیمیت - یکرنگی و خیلی چیزای خوب دیگه که الان برای ما شده افسانه وفقط یادی ازش باقی مونده درست مثل مادر بزرگ که عشق من بود و حالا نیست ورفته وفقط ازش خاطراتش بجا مونده

وحالا بعد از گذشت سالهای زیادی دیگه دنبال گمشده نیستم چون که مادر بزرگا هم گمشده اند ودیگه کسی نیست که خاطره هاشو بگه

مادر بزرگم از زمان احمد شاه میگفت ومیومد تا میرسید به انقلاب و امام و اما افسوس که سال ۶۵ اجل مهلتش نداد تا بقیه تاریخ رو واگویه کنه وخودش به تاریخ پیوست

اما  تا جائی که یادم میاد من خیلی از فرهنگ فولکلور رو از همین آدامی بیسواد وکم سواد قدیمی یاد گرفتم و همیشه مدیونشونم خدا رحمتشون کنه

شاید یکی از دلایل این که فرهیختگان اصیل کشور از تهاجم فرهنگی یا فرهنگباختگی نگرانند همین باشه که دیگه مثل قدیما کسی پای صحبت مادر بزرگ وپدر بزرگ نمیشینه  وفرهنگ شفاهی ونانوشته داره از یاد میره و بنوعی حتی بیکلاسی  محسوب میشه

شاید نسل جوون که تحصیلکرده ترند احساس میکنند که قدیمیا چیز بدرد بخوری برای یاد گرفتن ندارن

درسته که مادر بزرگ من از کامپیوتر وفضا واتم وخیلی چیزای دیگه اطلاعی نداشت ولی اون از چیزائی باخبر بود که تو هزار تا دانشگاه وکالج نمیتونی یاد بگیری انسانیت ومردم داری وتو یک کلام آدم بودن

ادامه دارد .....

  یک شعر برای بلوچستان

من بلوچم

 

من بلوچم وزبلوچ مهربان گویم سخن               ازمرام وسیرت این قهرمان گویم سخن

ازمکان ومسکن وماوای حاصلخیزاو                   ازکویــروساحل بحــرعمان گـویم سخن

ازفــــرازکوه تفـــتان اژدهای آتــشین              سردوآرام با دلی آتشفشان گویم سخـن

من زبزمان وشکاروصیدوآب معدنش                 ازجبال زنده سربرکهکشان گویم سخن

ازدیارپیپ وفنوج آزباغ وکه سفیــــد                   منبع نفت وطلا وبرلیان گویم سخــــــن

من زبنت میرقنبر،نیکشهروقصروقند                 من ازآن پاینده مردجاودان گویم سخــن

زان همه آب روان ملک بمپوربحرگون                بس لطیف ونرم مثل پرنیانم گویم سخن

ارض حاصلخیزوآن رودخانه پربرکتش                غله راانبارهمچون سیستان گویم سخـن

بخش سربازم بهشت خطه زرخیزمن               باغهای سبزآن چون بوستان گویم سخن

ازدیارپیـــشین وخاک زرباهــــوکلات                من زخاکی که نباشدمثل آن گویم سخن

چابهار و بندرآزاد و بحرپرخــــروش                     ازکنارک این دریا مرزبان گویم سخــــن

ازسفالکاران سربازوسراوان سرفراز                 مردمان بی ریا وکاردان گویم سخـــــــن

ازدلاورمردم سرحدوخاش وزاهدان                  ازبرای خاک میهن جانفشان گویم سخـن

ازجنوب شرق ایران ازهوای گرم گرم              چون دل این مردم خونگرممان گویم سخن

مسکنم تاریخ گوید ساحل بحرخزر                   چون همان دریادلان قهرمان گویم سخــن

سامــی ام گــویندامــاآریــایی زاده ام            بازبــان آریــایی همچنان گویم سخـــــــن

سرزمینم راعرب خواندمکاباضم میم                وزمکوران خاک پاک مکران گویم سخـن

هموطن باضم ب گوید:بلوچ نام مرا                  من به فتح ب ولام اعیان گویم سخــــــــن

تازیان را،چ،نباشدنام من گویدبلوش                 این چنین اسمی زتورات زمان گویم سخن

پاکزادفردوسی درشاهنامه ازکوچ وبلوچ           ذکرخیری کرده من ازاین وآن گویم سخن

شاعرطوسم سگالنده همین خواندمــــرا         باعدوی خاک میهن ازتوان گویم سخــــن

سرزراه خاک میهن کی کنم هرگزدریغ               عرصه پیکارراچون قهرمان گویم سخــن

کیش من اسلام می باشد زبانم آریــــا           رایت اسلام راچون پاسبان گویم سخـــن

هنگ جمازم بودنقش ستون بــــیستون           من زدورداریوش وآنزمان گویم سخــــــن

دفن شددرزیرخاکم لشکراسکــــندری              ازنبرد وکارزای بی امان گویم سخـــــــــن

زیرپایم فرش کردم لشکرحجـــاج را                    آنچنانکه برگ ریزد درخزان گویم سخــن

لشکرصفاریان رادرسراوان شهرجالق               کرده ام تدفین من ازآن مکان گویم سخــن

ازجدال تن به تن با پیراستعمارمــــن                 ازبلوچ ،چاه تمین ،زاهدان گویم سخــــــــن

دیلمی ها لشکری ازقوم من درفوج خود           داشتند زان لشکر پیل دمان گویم سخــــــن

ازجلال الدین خوارزمی درجنگ مغول                من حمایت کرده ام تاپای جان گویم سخـن

ازشکست گنجعلی والی شاه عباس ،من        باتوازشمس بلوچ پهلوان گویم سخـــــــــــن

نارواها دیدم ازقوم مغول بی حدمـــن              ازجفای جور شان من بافغان گویم سخــــن

دفع شراشرف افغان رادرکوه سفـــــید           من نمودم مثل آن شیرژیان گویم سخــــــن

ازجفاخوردم آگرآن سیب زهرآلوده را                  ازامیرغزنوی دراصفهان گویم سخــــــــن

کشتن نادرسپس تاعهدشاهان قجـــــــر         دادخودبگرفته ام ازدشمنان گویم سخــــــن

قلعه بمپورکوسایدسرش برکهکشان               هرستونش رابود صدداستان گویم سخــــن

تازیانه خورده ام ازدشمنان بسیارمن                ازنشان ظلمشان برپشت جان گویم سخن

بازکردازگردنم یوغ اسارت ،انقلاب                     باسپاسی زان خدای لامکان گویم سخــــن

سخت بیزارم من ازکارخلاف هرزگی                 مردکارم ازبرای آب ونان گویم سخـــــــن

سرزمینم مستعد  و   مردمانم با هنر             باهنرمندان دنیا همزبان گویم سخــــــــــــن

گربود  ابزارکارم درامور  صنعتی                       درجوارملک چین واصفهان گویم سخـــــن

دختران باهنر،گلدوزوسوزن کارمن                    منحصرتنهابه فردازکارشان گویم سخــ‌‌‌‌‌ـن

رودهای دامن وبمپوروسربازونهنگ                 جاری اندافسوس من تشنه لبان گویم سخن

قلعه پهره که ازقاجارباشد یادگــــــار               ازبن این برج عهدباستان گویم سخــــــــــن

قادر اندربارگاه  کشور آزادگـــــــان                   باسری تسلیم براین آستان گویم سخــــــن

سلام

آمدم اما این بار تلخ

دلم گرفته خیلی................ یاد همه عزیزانی افتادم که چه زود پرکشیدند ورفتند آقاجون - ناصر - مهران و...............

یاد روزائی که گلوله بود وجنگ (بهتره بگم خاطرات غمبار)

بجای بازی با توپ  گلوله توپ روسرمون میریختند بازی کودکیمون (دزد وپلیس) حالا تبدیل شده بود به تلخترین واقعیت زندگیمون .. جنگ ..

یاد زمانیکه عزیزترین کسای آدما کشته میشدند خاطره تلخی رو تو ذهن باقی میذاره

راست میگین حق باشماست نزدیک عید وبهار وخوش شدن مردم  نباید این حرفا رو بزنم

ولی چیکار کنم بغض بد جوری تو گلوم نشسته  اشک منتظره تا با کوچکترین بهانه ای ( هرچی که باشه فرقی نمیکنه) راهشو بگیره وبیاد بیرون

گاهی وقتا به خودم نیگا میکنم چی شدم تنها یه کوله بار خاطره غمهای من وامثال من چی بود چرا دلامون میگرفت حالا به آدمای متمدن سال ۸۵ یا ۲۰۰۷ نیگاه میکنم دلاشون واسه چی میگیره

رفاقتای ما تا ته ته بود پابه پای هم میرفتیم وکم نمیاوردیم ( راستشو بخواین همه هوای همو داشتن نمیذاشتن کسی کم بیاره) ولی الان کاری میکنیم تا طرفمون کم بیاره بعدشم بهش میگیم  دیدی کم آوردی

دل من اگه برای رفتن دوستام گرفته بخاطر اینه که اونا سراغ آدم دیگه ای نرفتن اونا منو رها نکردن مثل دستمال کاغذی

اونا رفتن جائی که هممون میریم یعنی باید بریم

حالا به دلگرفتگیهای جوونا نگاه میکنم بخاطر چه چیزائیه ( دوست پسرش دختررو ول کرده رفته بعد از چند سال آشنائی حالا دختر خانوم مونده با خاطرات له شدگیهاش بدست ناجوونمردی که امثالش فراوون شدن - یا برعکس دختره پسر رو ول کرده رفته سراغ یه خوشتیپ ترش - میدونید چون از اول بنای رفاقت براساس چیزائی بوده که بهترشو میشه پیدا کرد(مثلا دنبال خوشگلی میری بعداز چند وقت یه خوشگلترشو میبینی از این میبری میری با اون رفیق میشی ) کاشکی مردم قدر جوونای قدیمی رو میدونستندو............)

حالا به یاد کربلای ۴ میافتم  یاد شجاعتهای ناصر وشهادتش(اینقدر خاکی بود که کسی نمیدونست چیکاره اس خدابیامرز خیلی غریب شهید شد تو خاک عراق بعد از ۱۵ سال فقط استخوناشو برای خانوادش آوردن) ویاد کربلای ۵ و شهادت شهید حسینی و..........

نمیدونم چی شده بعداز اینهمه سال  باز هوای پریدن به سرم زده یاد دوستام افتادم

منم مثل همه از جنگ بیزارم چون جنگ برای عامه مردم جز خرابی و ویرانی وبدبختی و......(همه چیزای بدی که فکر کنید مثل فقر وفحشاء وآوارگی وگرسنگی و...) نداره  ولی تنها چیزی که از جنگ برام مونده خاطره مردای مردی بود که برای مردمی که قوم وخویششونم نبودن  جونشون و گذاشتن کف دست ورفتن تا کسی به خاک ایران چشم ندوزد

و....

اینم یک عالمه جک باادبی وبی ادبی البته تقصیر وبلاگ فانوس  است چون این جوکها رو دیگه از اونجا کش رفتم فقط برای خنده ای بر لبانتان

 

 

یه عالمه جوک مسرقه پیدا شده بیایید مال خودتونو ببرید

 

 

803-بيچاره دخترا اگه خوشگل باشن مي گن عجب جيگريه! اگه زشت باشن مي گن کي اينو مي گيره! اگه تپل باشن مي گن چه گوشتيه! اگه لاغر باشن مي گن چه مردنيه! اگه مودبانه حرف بزنن مي گن چه لفظ قلم حرف مي زنه! اگه رک و راست باشن مي گن چه بي حياست! اگه يه خورده فکر کنن مي گن چقدر ناز مي کنه! اگه سريع جواب بدن مي گن منتظر بود! اگه تند راه برن مي گن داره مي ره سر قرار! اگه اروم راه برن مي گن اومده بيرون دور بزنه ول بگرده !!!

 804-میدونی چرا خانومها موبایل رو میذارن روو سینشون و آقایون میذارن توی جیبشون ؟ چون موبایل هم روو تپه خوب آنتن میده هم کنار دکل !

 805-يه جانباز ازدواج ميکنه شب زفاف شروع ميکنه دست و پاش رو در مياره

دختره داد مي زنه مامان بيا اين داره برا يه ک س خودشو تيکه پاره ميکنه.

 806-حاصل ازدواج يه سگه نر با يه گربه ماده قهوه اي  يه بچه پدر سگ مادر قهوه

 807-تفاوت پینوکیو و مردا اگه گفتین در چیه ؟ .... پینوکیو وقتی دروغ می گه دماغش راست می شه .... مرد وقتی که راست می شه دروغ می گه .

 808-تو کلاس درس دانشگاه استاد می گه : اسپرم از پروتیین ، ویتامین و قند تشکیل شده است ..... یکی از دانشجویان دختر می گه : استاد پس چرا شیرین نیست ؟ ..... استاد می گه : دخترم ، شیرینی با نوک زبون حس می شه نه ته حلق !!!

 809-یک فحش ترکی: "من میرینم توی اون کلاهی که تو بخوای سرم بذاری!"

 810-یه روز به یه مشهدی میگن با 3تا مداد جمله بساز...
میگه :اقا ما یه دوست دختر داشتُم آی مداد..آی مداد..آی مداد

سلام

ديشب خوابيدم وصبح بلند شدم برم سركار  همكارم كه هرروز زحمت ميكشه مياد نبالم به موبايلم زنگ زد وگفت برف اومده زودتر بريم زودتر رفتم منتظر شدم تا بياد بعد از ۱۰ دقيقه يخيدن دوباره زنگ زد كه ماشينم تو برفا گير كرده نميتونم بيام منم ديدم ماشين گير نمياد دوباره برگشتم خونه بنابراين 

شواهد وقرائن حكايت از خانه نشيني امروز من دارد با اين برف وسرما فكر نكنم كسي بياد خونم

تنهائي تا فردا چيكار كنم نميدونم داره حوصله ام سر ميره كم كم باز دارم ديوونه ميشم كه بلند شم برم سركار ولي حسش نيس

ولي كلي حال ميداد اگه بچه بودم ومثل قديما برف سنگين ميومد و ما چند روزي تعطيل ميشديم وبا بچه ها اول يه آدم برفي درست ميكرديم وكلي بهش ميرسيديم بعد حيوونكي رو ميكرديم هدف وگلوله هاي برفي رو بسمتش نشونه ميرفتيم چه صفائي داشت تا ظهر كارمون اين بود وظهرم نهار  معمولاً يا سوپ بود يا آش واز اين جور چيزا ميخورديم وميخوابيديم اونم چه خوابي ميخوابيديم دو سه روز

چرا؟ آخه مريض ميشديم وكارمون به دكتر ودوا و آمپول ميكشيد من كه ازبس آمپول ميزدم  ميشدم آبكش

آخ چه روزائي بود يادش بخير ولي افسوس كه حالا كه بزرگ شدم وكسي شدم كمتر ميتونم بدلخواه خودم كاري رو بكنم هميشه بايد مواظب باشم تا اين كار مطابق مقامم باشه اي لعنت به اين دنيا وقوانين مسخرش كه آدما رو محدود ميكنه

مثلا اگه بخوام امروز برم برف بازي كنم ............

به درك مردم هرچي ميخوان بگن بگن من كه رفتم برف بازي امروز كارم دراومد فكر كنم باز مث بچگيام  دو سه روز خونه نشينم  آخ جون باز دكترو دوا و آمپول ( نه تورو بخدا رحم كن آقاي دكتر آمپول ننويس ....‌آخ چقدر درد ميكنه جاش)

میدونی این چیه؟!

(         ) (        ) (      ) (    ) (  ) ( )
این دل منه که روز به روز برات تنگ تر میشه

---

يك روزتركه ميخواسته با ماشين بادوست دخترش بره بيرون

به دوست دخترش ميگه من ميام جلوت توبگو دربست.

دوست دختره يادش ميره اشتباهي ميگه مستقيم

بعد تركه ميگه مسيرم نميخوره.

---

@ این یه نافه

.

.

.

.

.

.

 بی تربیت... پایین تر از ناف دنبال چی می گردی؟؟!!

---

رشتیه ناراحت بوده مي‌پرسن چي‌شده؟

مي‌گه : ديشب كه شب اول عروسيم بود

بعد از SEX از روي عادت 3000تومن به زنم دادم،

میگن این که ناراحتی نداره. احتمالا متوجه نشده قضیه رو

رشتیه میگه: اخه اون چند لحظه بعد بهم 500 تومنشو برگردوند!

---

به تركه ميگن اذون بگو

ميگه: آره یادم میاد همه چيز با يك نگاه شروع شد...!

---

به تركه مي گن اگه يه دختره خوشگل و باحال بهت راه بده چي كار مي كني ...؟

مي گه ازش سبقت مي گيرم

---

یه زن ترک ماه رمضون میره خونه دوستش می خوابه

 دوستش بهش میگه سحر صدات کنم؟؟

 می گه نه همون عذرا صدام کنی بهتره!؟

---

سال اول ابتدایی می گن بابا اب داد

ولی نمی گن بابا کجا رو اب داد

که این دسته گلا رو اب داد

---

امام جمعه رشت ميگه : ثواب خوابيدن تو بغل زن مثل ثواب رفتن به کربلاست

---

عربه ميره دستشو يي يک باد دل صدا دار ميده

وقتي مياد بيرون چند تا دختره داشتن ميخنديدند

مي خواست کم نياره گفت گوزيدن آب نريختن بره

---

یاد آر که شلوار تو را تر کردم یک عضو ز اعضای تو را تر کردم
یک لوله پر از آب نهادم به درت هر چه تو جیغ زدی فرو تر کردم
بی ادب منحرف نشو منظورم آمپول آخه تو رشته ی پرستاری مشغول تحصیلم(مثلاٌ -عمران چه ربطی به پرستاری داره نمیدونم شما فهمیدید به منهم بگید)

 

---

قزوینیه شب بعد عروسیش دستمال تفی به مادر زنش نشون می ده

---

به يه نفر گفتن چه وقتي خيلي ضايع شدي

گفت:يه روز دختر خالم بهم زنگ زد گفت: بيا خونه خاليه!!

منم خوشحال شدم رفتم. در و که باز کردم ديدم کسي نيست!

دختر خالم گفت: من ميرم تو اتاق تو هم 5 دقيقه ديگه بيا تو!!

منم 5 دقيقه بعد رفتم تو ديدم همه ميگن تولد نولد تولدت مبارک.

بعد به طرف ميگن خب چه ربطي داشت!

ميگه: اخه لخت رفته بودم تو

 

---

 

تركه داروخونه ميزنه،‌ رو درش مي‌نويسه: فروش نوار بهداشتي با نصب در محل

---

تركه ميره دكتر ميگه: آقاي دكتر تخمم درد ميكنه،

دكتر دست ميزنه ميگه: الان چه احساسي داري؟

ميگه: دكتر جون دوست دارم ادامه بده

 

---

 
از رشتیه ميپرسن اسم زنت چيه؟ ميگه اسمش ميناس، من مين صداش ميكنم مردم نپرن روش!!!

 

---

تركه عروسي ميكنه، هفتة بعد دست خانوم رو ميگيره ميبره دكتر،

ميگه: اقاي دكتر ما بچه دار نميشيم!!

دكتره ميپرسه: چند وقته ازدواج كردين؟

تركه ميگه: يك هفتهست!!

دكتره شاكي ميشه، ميگه: داداش من، اين ك.ی.ر.ه مايكروفر كه نيست!!!

---

متلک بسيجيها به دخترها:

1. خانمي نمازتو خوندي؟

2. روزه هاتونو واستون بگيرم جيگر؟

3. وقت داري واست دعا کنم؟

4. ابجي دوست پسر به شرط ريش و سيبيل نميخواي؟

5. حيف که روزم وگرنه جيگرتو ميخوردم.

6. خواهر اگه نمازتون دير شده برسونمتون؟

7. من وضو بانفس عشق تو ميگيرم

---

مسؤل خوابگاه دخترا همه دخترا رو جمع مي‌كنه،

ميگه: ديشب يه مرد اومده بوده تو خوابگاه. همه ميگن: واااي...

يكي ميگه: هه هه هه...!

مسؤل خوابگاه ميگه: اينطور كه فهميديم اين مرده رفته بوده تو اتاق يكي از دخترا.

همه ميگن: واااااي... يكي ميگه: هه هه هه...!

مسؤل خوابگاه ميگه: تازه، يه كاندوم هم پيدا شده.

باز همه ميگن: وااااااي... يكي ميگه: هه هه هه...!

مسؤل خوابگاه ادامه ميده: ولي گويا اون كاندوم سوراخ بوده.

همه ميگن: هه هه هه... يكي ميگه: واااااي

---

يه تركه مغازه سوتين فروشي زد بعد از مدت كمي مغازش رو تعطيل كردند

چون  روي شيشه مغازش زده بود : با نصب رايگان

2 نوشته شده توسط عمو جواد در شنبه پنجم اسفند 1385 و ساعت 23

 روز عاشقان

کافیست چشمانت را باز کنی، جهتش تفاوت نمی کند. انسانیت یا بالای دار است، یا زیر کین ِ چاقو، یا در مشت گلوله، یا در بست ِ پوند و دلار. می دانم! به بعضی ها که سرشان به همین خوش باشی ها گرم است و دلشان نیز خوش، انگار دارم فحش می دهم. حق دارند. من سالهاست نگاهم به این ناخوش بینی ها آلوده شده است ...

"در زندگی زخمهایی هست که مثل خوره روح را آهسته در انزوا می خورد و میتراشد. این دردها را نمیشود به کسی اظهار کرد، چون عموما عادت دارند که این دردهای باورنکردنی را جزو اتفاقات و پیش آمدهای نادر و عجیب بشمارند و اگر کسی بگوید یا بنویسد، مردم بر سبیل عقاید جاری و عقاید خودشان سعی می کنند آنرا با لبخند، شکاک و تمسخر آمیز تلقی بکنند زیرا بشر هنوز چاره و دوائی برایش پیدا نکرده و تنها داروی آن فراموشی بتوسط شراب و خواب مصنوعی بوسیله افیون و مواد مخدره است- ولی افسوس که تاثیر این گونه دارو ها موقت است و بجای تسکین پس از مدتی بر شدت درد میافزاید." (١)
دو سه شب پیش مصادف بود با "والنتاین". با بررسی «اس ام اس» های فراوان و ایمیل های فراوانتر که در این مناسبت بین ایرانی ها رد و بدل شد، می توان به این نکته پی برد که والنتاین هم می رود تا در کنار "کاج ژانویه" نماد دیگری از گفتگوی تمدن ها! در عصر "بنگ بنگ" سرب ِ سرمایه داری در سر بربریت ِ! جنوب باشد .
والنتاین را آنانکه انگلیسی می دانند "شب و روز عشاق" معنی می کنند. عشاق... عشق... .
کلیشه ی آشنایی ست عشق، و سخت شیرین. بسیاری تجربه اش کرده اند و می کنند. یکی آن را در خود می بیند، عاشق خود می شود، خود شیفته می شود، یکی در غیره خود.
غیره خود هم که ماشاءالله شمولش آنقدری هست که در شمار نیاید. مثلا زن برای مرد، مرد برای زن، زن برای زن، مرد برای مرد، رئیس برای مرئوس، قدرت برای رئیس، پول برای همه، حرص برای پول و ... اما انسانیت! انسانیت برای که؟
گاهی فکر می کنم دردهایی که "هدایت" را به انزوا برد و روحش را مثل خوره خورد و تراشید از همین جا، از همین انسانیت سر بر می کردند. واقعیتی که هیچکس نمی خواهد عاشقش شود. کافیست چشمانت را باز کنی، جهتش تفاوت نمی کند. انسانیت یا بالای دار است، یا زیر کین ِ چاقو، یا در مشت گلوله، یا در بست ِ پوند و دلار. می دانم! به بعضی ها که سرشان به همین خوش باشی ها گرم است و دلشان نیز خوش، انگار دارم فحش می دهم. حق دارند. من سالهاست نگاهم به این ناخوش بینی ها آلوده شده است.

در همین روز والنتاین بود، جهان در حال ترواشات عاشقانه! و ما نیز هم، که تیتر جدیدی بر آمار متکثر خشم و خشونت در خاورمیانه افزون گردید و ذهن و دل ما را به خود داشت. انفجار اتوبوسی در زاهدان منجر به کشته شدن شماری (تعداد مهم نیست، کشته شدن مهم است) از هم میهنانمان (پاسدار بودن مهم نیست، حتی جرم نیست، انسان بودن را ...) گردید. "گروه جند الله" مسئولیت این اقدام را بر عهده گرفت (ریگی بهانه است، ظلم انسان را مدهوش می کند).
من در این مقاله اصلا بدنبال این نیستم که بر آنچه می رود داوری یا تحلیلی ارائه دهم که این مسئله اصلا کار من نیست. مسئله دردیست که احساس را بیش از قوه تحلیل برمی آشوبد. اعلامیه جهانی "حقوق بشر" را می خواندم، (ماده ۳ :هر کس حق زندگی، آزادی و امنیت شخصی دارد (.به نظر نمی رسد ابهامی در محتوی این ماده وجود داشته باشد. "هرکس" تفاوت نمی کند پاسدار باشد یا بلوچ، سنی باشد یا شیعه اصلا دیندار باشد یا بی دین. مهم اینست که کسی باشد (بشر). بر این اساس هیچ کسی حق ندارد بدلیلی یا دلایلی امنیت و حق زندگی را از کسی دریغ دارد حتی اگر مخالف او باشد. (توجه داشته باشیم، تقریبا همه مخالفین جمهوری اسلامی علیه رفتارهای سرکوبگرانه دولت ایران به همین اعلامیه متمسک می شوند) پس برای "گروه جندالله" دلیلی نمی ماند که برای استیفای حق خود به خون و خشونت دست بیازند، البته اگر خود وسیله نشده باشند.
اما ماده 3 اعلامیه حقوق بشر ذیل ماده 2 قرار دارد که: "هر کس می تواند بدون هیچ گونه تمایز، خصوصا از حیث نژاد، رنگ، جنس، زبان، مذهب، عقیده سیاسی یا هر عقیده دیگر و همچنین ملیت، وضع اجتماعی، ثروت، ولادت یا هر موقعیت دیگر، از تمام حقوق و کلیه آزادی هایی که در اعلامیه حاضر ذکر شده است، بهره مند گردد." آنچه در زاهدان در حال وقوع است به نظر می رسد در ظاهر امر ناشی از نقض مشخص ِ همین ماده 2 اعلامیه جهانی حقوق بشر از سوی جمهوری اسلامی باشد. آنهایی که اندک آشنایی با نظام حقوق کنونی ایران داشته باشند می دانند که در عین وجود نارساییها و کمبود های بسیاری که در این نظام وجود دارد، هم قانون اساسی و هم قانون مدنی جمهوری اسلامی قویا از حقوق مدنی شهروندان خود دفاع می کند. این در حال است که در عرصه عینی جامعه بسیاری از این قوانین بلا استفاده و معطل مانده اند و بویژه تبعیض و نابرابریهای اجتماعی از قبیل نابرابریهای قومی، مذهبی و سیاسی در ایران به نوعی زمینه های ذهنی بروز رفتارهای انتقام جویانه ی از این دست را مستعد و مساعد نموده است. اینجاست که تناقضات راه را مبهم میکند. از یک سوی گروهی بنام حق و استیفای آن حق، حیات و امنیت را از کسانی می گیرند، و از طرفی دیگر می بینیم همان گروه ِ در جایی دیگر مظلوم است و حق سوخته. چه می توان گفت؟

همین هفته پیش بود، 19 بهمن. کثیری از نیروهای سیاسی و غالبا گروه های چپ به شرح و توصیف آنچه حماسه سیاهکل بود پرداختند. حماسه ای که اگر دقیق شویم خواهیم دید چندان بی شباهت با آنچه در زاهدان در حال وقوع است، نیست. درست است که بسیاری خواهند گفت آنچه در سیاهکل روی داد اثری از "تعصب های ِ کور مذهبی" نداشت. اما آنجا هم به نظر می رسد همه چیز به خون ختم می شد. هر دو ظاهرا از ظلم به تنگ آمده اند، هر دو هم در تنگنای ایدئولوژی به ضرورت نبرد رسیده اند. اما یک مسئله فرق کرده است. امروز قرن بیست و یکم است. سیاهکل اما در قرن بیستم و اتفاقا در گرماگرم ِ انقلابی گری در جهان روی داد. شورها فرق می کرد. من خود نیز به آنچه در سیاهکل ماند و به تاریخ پیوست تعلقی دارم، اما این مسئله را پیش کشیدم تا در میان همه تفاوت ها و شباهت های جریان های معاصر یک نکته رامطرح کنم. و آن نکته این است: "در ایران هنوز جامعه همان است که بود". افراد تغییر کرده اند. عقیده ها مترقی تر شده است، و زندگی هم اما جامعه همچنان همان. اینجاست که می بینیم جامعه واقعیتی است قابل تعریف بر خلاف آنچه دیگران اذعان دارند. به نظر می رسد ما بیش از حد در بند اجزا گرفتاریم. شاید تاملی از نو می خواهد زندگی.
آهان، والنتاین را می گفتم. سخن از عشق! است و عاشقی!

.....................................................................
پی نوشت ها:
1. سرآغاز بوف کور ِ "هدایت" 

سلام دوستان عزیزم

خوشبختانه مشکل ندیدنم حل شد امیدوارم از این پس همیشه مرا ببینید

رفتم تا مطالب جدید وتازه بیارم در ضمن سری هم به بروبچه های محلمون که آدرسشونو همین بغل گذاشتم بزنید

يك خبر جالب بدم بهتون اونم اينكه بالاخره فهميدم چه بلائي به سر وبلاگم اومده من وعده اي از دوستان بلوچم توسط يه آي اس پي ناجوانمرد فيلتر شده ايم ( اينم يه نوع خوش رقصيه ديگه )

من متعجب مانده ام كه حقوق شهروندي وحقوق بشر وساير حقوقها را چرا پرداخت نميكنند بابا مگه اينا خودشون خرج ندارن زندگي ندارن زن ندارن بچه ندارن حيا ندارن آبرو ندارن رحم ندارن و...... ندارن

اي بابا چي دارم ميگم باز قاطي شد

چرا خودمون هم به هم ديگه رحم نميكنيم يكي مارو ميبنده يكي ديگه واميذاره من درعجبم از اين مردمان حمار  اصلا مارا به آنها چكار

باتشكر از دخترم لاله كه فكر تغيير آي اس پي رو زد تو كلم ( يكي طلبت نازنين من)

باسلام

دوستان متاسفانه از شهر ما این وبلاگ قابل مشاهده نیست ولی برا ی سایرین به روزش میکنم مخصوصاٌ برای دختر عزیزم لاله

اینم فیلتر شکن جدید حالشو ببرید

https://proxy1.info/

---

من جواد سی وچهار ساله ساکن مشهد
هر چند در این زمانه آدم بامرامو مرد وبا معرفت وباشعور ندیده ام ولی چون بخدایم قول داده ام تمام توانم را برای کمک به حل مشکلات مردم وهمدردی ویا هر کار دیگری که ازدستم براید بکار گیرم( ولی افسوس که قدر ناشناسند مثل ......)

صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ

86/01/01 - 86/01/31
85/12/01 - 85/12/29
85/11/01 - 85/11/30
85/10/01 - 85/10/30
85/09/01 - 85/09/30
85/08/01 - 85/08/30

.:: قالب های رایگان ::.

.:: دانلود جدیدترین ها ::.

.::   کد های جاوا  ::.

.::آموزش ترفندهای کامپیوتر::.

پیام بلوچ
عبدالقادربلوچ
جبهه متحد بلوچستان
افسانه ی بلوچ
دختران بلوچ
کتابخانه فارسی
مجوز ورودبه سایتهای بسته شده
ویزای شینگن برای همه جا(ضدفیلتر)
قالبهای رایگان
نظرات مرد پارسي
خاطرات لاله
دستنوشته های نسترن
بلوچ يار
يك دوست از سيستان
یک ویزای جدید
بــــــهـــــــــــــــــار به زيـــــــــبــــــــــــائـــــــــــــــي بهار
عمو سبزی فروش

Click HERE !!!

.:: لگوی شما ::.

.:: لگوی شما  ::.

Style
مهندس سعید